سرگرمی

بیماری لیونل مسی
با این حال، در یازده‌سالگی مشخص شد که او به بیماری کمبود هورمون رشد مبتلاست؛ اختلالی که مانع رشد طبیعی جسمانی او می‌شد. از آنجا که خانواده توان تأمین هزینه‌های درمان را نداشت، و باشگاه‌های بزرگ آرژانتینی نیز از پشتیبانی مالی خودداری کردند، سرانجام باشگاه بارسلونا پیشنهاد داد در صورت مهاجرت او به اسپانیا، هزینه‌های درمان را بر عهده بگیرد.

بیمه درمانی لیونل مسی
باشگاه مشهور ریور پلاته، از پایتخت آرژانتین، زمانی که مسی نوجوانی جویای نام بود، نبوغ او را کشف کرد؛ باشگاهی که ستاره‌اش، پابلو آیمار، الگوی همیشگی مسی بود. در ابتدا تصور می‌شد که به‌دلیل وضعیت جسمانی خاص و هزینه‌های بالای درمان، این انتقال ممکن نشد.

اما سال‌ها بعد، در گفت‌وگویی در سال ۲۰۱۹، مسی پرده از حقیقتی دیگر برداشت: پس از بازی آزمایشی درخشان و زدن چهار گل، ریور پلاته پیشنهاد پرداخت هزینه درمان را داده بود.

با این حال، نیوولز اولد بویز – باشگاهی که خود حاضر به پشتیبانی درمانی نشده بود – با آزاد نکردن کارت بازی مسی، سد راه انتقال او شد.

دوره درمانش، که شامل تزریق روزانه هورمون رشد بود، تا ۱۴ سالگی ادامه یافت. او سال‌ها بعد از آن دوران چنین یاد کرد: «هر شب، خودم به پاهایم آمپول می‌زدم. در ابتدا پدر و ورود به سایت شیر بت مادرم کمکم می‌کردند، ولی کم‌کم یاد گرفتم خودم انجامش دهم. سوزن‌ها کوچک بودند و آزارم نمی‌دادند. برایم چیزی عادی شده بود؛ مثل مسواک زدن قبل از خواب.»

کمبود هورمون رشد لیونل مسی
پایان دوره درمان با هورمون رشد به لیونل مسی کمک کرد تا به قد ۱۶۹ سانتی‌متر برسد. هرچند در دوران نوجوانی به‌دلیل کوتاهی قد مورد تمسخر قرار می‌گرفت، اما این قد در میان مردان آرژانتینی در محدوده میانگین قرار دارد. در واقع، بازیکنانی با قدی کوتاه‌تر از مسی نیز در تیم‌ها حضور داشتند؛ برای مثال، دیگو بوونانوت با قد ۱۵۷ سانتی‌متر فعالیت حرفه‌ای داشت و حتی اسطوره فوتبال آرژانتین، دیگو مارادونا، تنها ۱۶۵ سانتی‌متر قد داشت.

برخی معتقدند تزریق هورمون‌های رشد به مسی ویژگی‌های بدنی خاصی بخشیده است. او ساختار فیزیکی منحصربه‌فردی دارد؛ از جمله پاهایی نسبتاً کوتاه و مرکز ثقل پایین، که موجب می‌شود بتواند به‌سرعت وزن خود را از یک پا به پای دیگر منتقل کند و در هنگام دریبل‌زنی، با حرکات انفجاری و چرخش‌های ناگهانی، مدافعان را سردرگم سازد.